Tussen Dijk & Dossier – De POH-consulenten van De huisartsenconnectie

Ze kennen de werkvloer van binnenuit, weten wat er speelt in de spreekkamer en welke uitdagingen elke dag terugkomen. Sinds 1 oktober 2025 vormen Tamara, Margreet en Eline het nieuwe team van POH-consulenten bij De huisartsenconnectie. Hun missie: de brug versterken tussen beleid en praktijk en de praktijkondersteuners helpen hun werk met meer rust, kennis en vertrouwen te doen.

“Wij zijn er niet om te controleren, maar om te ondersteunen. We staan naast de POH, niet tegenover haar,” zegt Tamara. “We brengen de praktijk en De huisartsenconnectie dichter bij elkaar.”

Drie vrouwen met praktijkervaring

Tamara werkt al 28 jaar in de huisartsenpraktijk, waarvan de laatste achttien jaar als praktijkondersteuner. Ze was actief in de werkgroep Astma-COPD en als key-POH al betrokken bij De huisartsenconnectie. “Toen deze functie voorbij kwam, wist ik meteen: dit past bij mij. Ik wil graag mijn ervaring inzetten voor collega’s én voor de organisatie.”

Margreet werkt ruim vier jaar als praktijkondersteuner in Renesse. Daar legde ze al verbindingen tussen verschillende praktijken in de Westhoek. “Ik vond het leuk om te helpen en dingen te organiseren. Nu kan ik dat op grotere schaal doen, niet alleen binnen één praktijk, maar voor heel Schouwen.”

Eline werkt al acht jaar bij Zorg op Zak en is al even lang betrokken bij de werkgroep Ouderenzorg. “Vanuit die ervaring wist ik hoe waardevol het is om samen te leren. Toen deze functie werd gecreëerd, dacht ik: dit is precies de schakel die we misten.”

Een nieuwe functie, met een duidelijke missie

De rol van POH-consulent is nieuw. “Er zat nog een gat tussen de praktijk en De huisartsenconnectie,” legt Margreet uit. “Niet iedereen weet wat wij als organisatie doen, of dat we ook voor praktijkondersteuners veel kunnen betekenen. Wij slaan die brug.”

De drie werken elk één dag per week voor De huisartsenconnectie, naast hun werk als praktijkondersteuner. Hun dagen vullen zich met praktijkbezoeken, coaching en vraagverkenning. “We gaan letterlijk de provincie in,” zegt Eline. “We bezoeken praktijken, praten met POH’s over wat goed gaat en waar ze tegenaan lopen. Dat kan gaan over registratie, ouderenzorg, protocollen of juist praktische dingen.”

Tamara vult aan: “Soms is het zo eenvoudig als helpen bij het aanvragen van hulpmiddelen, zoals een Spirometer of doppler. En soms gaat het over grotere lijnen, zoals hoe je ouderenzorg structureel opzet zonder overspoeld te raken.”

Leren van elkaar

De drie benadrukken dat hun werk niet draait om voorschrijven, maar om verbinden.

“Het is niet de bedoeling dat wij vertellen hoe het moet,” zegt Margreet. “We willen juist dat praktijken van elkaar leren. Als iets ergens goed werkt, kunnen we dat delen. Zo hoeft niet elke praktijk het wiel opnieuw uit te vinden.”

Eline: “We brengen ook praktijkervaring binnen De huisartsenconnectie. Wij weten hoe het is om in de spreekkamer te zitten. Dus als er hier nieuw beleid wordt ontwikkeld, kunnen wij helpen toetsen of het in de praktijk echt werkbaar is.”

“We zijn pioniers”

Omdat de functie nieuw is, bouwen de drie het concept stap voor stap op. “Het is pionieren. We bedenken samen wat werkt, wat niet en hoe we de praktijken het beste kunnen bereiken.”

Een van hun eerste gezamenlijke projecten is de menukaart: een overzicht van de ondersteuning die zij bieden aan praktijken. “Denk aan begeleiding voor startende POH’s, meeloopconsulten, hulp bij het inrichten van ouderenzorg of advies over registratie,” vertelt Margreet. “Zo wordt voor iedereen duidelijk wat we kunnen betekenen.”

Van controle naar ondersteuning

De komst van de POH-consulenten markeert ook een verandering in toon. “Vroeger had de zorggroep een meer controlerende rol,” zegt Eline. “Nu gaat het veel meer om helpen en meedenken. Wij willen dat de POH’s hun werk goed kunnen doen en zich gesteund voelen. Niet dat ze het gevoel hebben dat iemand over hun schouder meekijkt.”

Tamara vult aan: “We staan achter en naast de POH. Als iets niet goed loopt, kijken we samen waar dat aan ligt en hoe we het kunnen oplossen.”

Thema’s uit de praktijk

Veel van de vragen die zij tegenkomen, gaan over ouderenzorg, registratie, praktijkorganisatie en nieuwe zorgthema’s zoals obesitas. “De praktijkondersteuner is vaak de spin in het web,” legt Margreet uit. “Ze moet van alles iets weten: diabetes, COPD, CVRM, ouderenzorg. Dat vraagt om brede kennis én goede samenwerking.”

Soms signaleren de consulenten ook nieuwe scholingsbehoeften. “Onlangs vroeg iemand: kunnen we een scholing krijgen over hoe je een obesitas-spreekuur opzet?” vertelt Eline. “Dat soort signalen nemen we mee terug naar De huisartsenconnectie. Zo kunnen we beter inspelen op wat er leeft.”

Werken vanuit vertrouwen

De drie vrouwen ervaren De huisartsenconnectie als een open, gemoedelijke en professionele organisatie. “Het is laagdrempelig en warm,” zegt Tamara. “Je merkt dat iedereen hier hetzelfde doel heeft: de huisartsenzorg in Zeeland sterk houden.”

Margreet vult aan: “Er is geen hiërarchie. Alles is bespreekbaar. Juist omdat onze functie nieuw is, krijgen we de ruimte om mee te denken en dingen te proberen.”

Wat betekent Tussen Dijk & Dossier voor hen? Tamara zegt zonder aarzeling: “De dijk is De huisartsenconnectie, het dossier is de praktijk.” 

Eline: “Wij staan letterlijk ertussenin. We staan met onze voeten in de klei, brengen kennis van de werkvloer naar het beleid en omgekeerd.”

Margreet vult aan: “Een soort Zeelandbrug dus, we verbinden twee kanten met elkaar.”

Toekomstplannen

Voor de komende tijd willen de POH-consulenten alle praktijken in Zeeland bezoeken.

“We willen weten wat er speelt, waar behoefte aan is, en hoe we kunnen helpen,” zegt Eline. “We bundelen de signalen en brengen die terug naar de organisatie, zodat er op regionaal niveau iets mee gedaan wordt.”

Hun doel is ambitieus, maar helder. “In 2026 hoop ik dat elke huisarts weet wie we zijn en wat we doen,” zegt Tamara. “Dat ze bij een vraag denken: we bellen de POH-consulenten even. Dan hebben we echt iets toegevoegd.”

Even op adem

Buiten het werk zoeken ze ontspanning op z’n Zeeuws. Tamara wandelt graag met haar hond langs de zeedijk. “Dat is mijn manier om het hoofd leeg te maken.”

Eline ontspant op haar paard, Margreet stapt op de fiets. “Ik fiets het hele jaar door, racefiets in de zomer, crossfiets in de winter. Je hoeft hier maar tweehonderd meter te fietsen en je staat in de polder. Dat is vrijheid.”

“Rust, ruimte en thuis, dat is Zeeland voor ons. En dat is precies wat we ook in ons werk proberen te brengen: ruimte voor de praktijk en rust in het werk.”